MEISJES B LONGA’59 BIJ LAATSTE 8 VAN NEDERLAND
Laatste aanpassing (Dinsdag 30 November 1999 00:00) Woensdag 04 Maart 2009 10:26
Afgelopen zaterdag 28 februari zijn de halve finales gespeeld van de Asics open Nederlandse kampioenschappen. Meisjes B van Longa ’59 heeft een geweldige prestatie neergezet door zich te plaatsen voor de eindronde. Op 11 april gaan zij met 7 andere teams uitmaken wie kampioen van Nederland wordt. De andere jeugdteams van Longa ’59 die hebben deelgenomen zijn helaas uitgeschakeld.
Het meisjes B team van Longa bestaande uit allemaal meiden van de Volleybalschool Sourcy moest haar wedstrijden spelen in sporthal Lentemorgen in Zevenaar. De eerste wedstrijd tegen Rivo Rijssen zou al beslissend kunnen zijn voor het eind resultaat van deze dag. In voorgaande ontmoetingen was dit een tegenstander die heel moeilijk te verslaan was. Assistent coach Ellen Krabben (spelverdeelster Dames 1) kon gedurende de set niet meer op de bank blijven zitten en gaf de meiden staand bij de bank haar tips. De eerste set was dan ook direct super spannend want het ging gelijk op tot aan de 22-22. Vanaf dat moment was het stuivertje wisselen, dan wij één voor dan Rivo één voor maar uiteindelijk trokken wij aan het langste eind en wonnen met 31-29!! De tweede set werd het goede spel voortgezet en bij 25- 15 waren de eerste 2 punten binnen. Als dit de opmaat was voor de dag dan kon die nog wel eens mooi eindigen waren mijn gedachten. Veel tijd om na te denken was er niet want de tweede wedstrijd moest er direct achteraan gespeeld worden tegen het team van Flamingo’s ’56 uit Gennep. Dit team speelde een totaal ander spelletje waarbij het tempo totaal uit de wedstrijd was. De meiden hadden er de eerste set geen moeite mee en pakten deze met 25-16. De tweede set liep het allemaal wat moeizamer en stonden we op een gegeven moment zelfs met 20-10 achter. De ploeg toonde veerkracht en knokte voor wat het waard was maar de achterstand bleek net te groot want de set ging verloren met 23-25. Dit was toch even een domper want we wilden zoveel mogelijk punten halen voor de laatste wedstrijd. Na een uurtje rust was Achilles uit Beugen onze volgende tegenstander. Dit team was echt een maatje te klein en werd dan ook snel een prooi voor ons want met 25-9 en 25-12 werden ze aan de zegekar gebonden. Door de uitslagen van de andere wedstrijden waren we door dit resultaat al zeker van de kruisfinale.
Nu was het wachten geblazen voor de laatste wedstrijd tegen Set up’65 uit Ootmarsum. In voorgaande wedstrijden tegen dit team hadden we een keer gewonnen en een keer verloren dus het zou erg lastig worden. De eerste set ging vrij gelijk op maar op beslissende momenten bleek de tegenstander toch over meer ervaring te beschikken en verloren we dan ook met 21-25. De tweede set was de pap op en ging deze verloren met 15-25 als je dan ziet dat bij Set up meiden spelen, die al B league ervaring hebben, is het geen schande.
Onze tegenstander in de kruisfinale werd het team van Ledub uit Budel dat in de andere poule als eerste geëindigd was voor Orion. Intussen waren de meiden van het C team als supporters aanwezig om de meiden te steunen De spanning in de eerste set was groot en het lawaai nog groter maar nadat we in de eerste set steeds tegen een achterstand aankeken en het superspannend werd en mijn hartslag steeds hoger werd, werd het laatste punt gescoord en stond er 25-23 winst op het scorebord. De tweede set was niet vergelijkbaar. Het leek wel of er niets meer lukte en stonden we snel achter met 14-4 na wissels en time-outs konden de meiden zich iets herstellen maar het was niet voldoende en ging de set met 25-16 verloren. De stand was weer gelijk en een derde set moest de beslissing brengen. Een neutrale toeschouwer had voor onze kansen denk ik niet veel gegeven maar daar dachten de meiden toch anders over. Na een eerste punt voor Ledub kwam Lianne Stoltenborg aan de opslag en zette een prachtige serie neer want bij 8-1 voorsprong werd er van veld gewisseld, waarna de meiden hun spelletje prima uitspeelden en bij 15-4 was de wedstrijd gewonnen en kon het feest losbarsten. Hoe trots kan een coach zijn op dit team bestaande uit Sofie de Mooy, Lianne Stoltenborg, Rochelle Wopereis, Marlot Groot Kormelink, Wietske Rensing, Sophie te Loeke, Bente van Woerden, Tessa Elferink en Karlijn Groeneveld begeleidster Paulien Schriever en assistent coach Ellen Krabben nou ik kan dat zeggen want ik ben apetrots op dit stel kanjers. De finale zal plaatsvinden op 11 april dus als je niets te doen hebt en een leuke volleybal dag wilt hebben. We spelen de wedstrijden in Apeldoorn. Dit aldus Anton Baars, een trotse trainer/coach van volleybalschool Sourcy.
De volleybalmeiden in de categorie tot 18 jaar zijn afgelopen zaterdag uitgeschakeld in de strijd om het nationale clubkampioenschap. In het Limburgse Meijel werd zwaar gestreden voor elk punt, maar het bleek niet voldoende om de laatste 8 te behalen die in Mei zullen strijden voor de nationale titel.
Zonder Moniek Jansen en Lonneke Slöetjes die verplichtingen met het eerste dames team hadden, en die een welkome aanvulling zouden zijn geweest, speelden de Lichtenvoordse volleybalsters voor wat ze waard waren. De eerste wedstrijd tegen Activia werd met 2-0 verloren, een dipje halverwege beide sets zorgde voor een onoverbrugbaar gat. De meiden spelen in de reguliere competitie nog in de jeugdafdeling. Tegenstanders van afgelopen zaterdag zijn voor het grootste deel al gestationeerd in landelijk spelende teams en zijn in die competities al gepokt en gemazeld.
Na een korte teambespreking door de beide coaches, Jorick van Lith en Harmen Gijgink, begon het team met frisse moed aan de tweede wedstrijd van de dag. Tegenstander VC Veenendaal had een wedstrijd eerder al gehakt gemaakt van Activia en het zou een loodzware opgave worden om in de buurt van VCV te blijven. Onder luide aanmoedigingen aan de kant, stegen de speelsters boven zichzelf uit en bleven in de eerste set knap dichtbij een setoverwinning. Een 1.90m linkshandige aanvalster in combinatie met een zeer goede spelverdeelster zorgde voor de setwinst voor VCV. Na een peptalk tijdens de setwissel gingen de Lichtenvoordse meiden vol gas in de richting van de eerste setwinst. Met rake klappen, die volgens opdracht, voluit gedaan moesten worden wisten vooral Nicole, spelend voor Sourcy, en Manouk de punten binnen te slaan. Verdedigend stonden Sanne en Jolien uitstekend hun mannetje, bovendien hadden beide spelverdeelsters een goede coach aan de spelverdeler van het eerste mannenteam van Longa’59. De lijnen werden daardoor uitstekend uitgezet. Toch moesten er nog 2 time-outs aan te pas komen voordat de setwinst een feit was. Dolgelukkig met deze winst moesten de meiden gelijk daarna toch weer flink aan de bak tegen het Zuid-Hollandse Sliedrecht Sport. De mentale inspanning van de twee eerdere wedstrijden, de ten opzichte van tegenstanders weinig gemaakte trainingsuren, zorgde in de derde wedstrijd voor een kleine tegenslag. Het strubbelende team probeerde uit alle macht het beste in zichzelf naar boven te halen, inclusief alle wissels werden alle deuren open gezet, maar het bleek meer een gevecht tegen zichzelf dan tegen de tegenstander.
In de nabespreking bleek dat de meiden alles hadden gegeven en redelijk tevreden zijn met het behaalde resultaat, gezien het nivo van de tegenstanders. ‘Moe maar voldaan’ is een terechte omschrijving van deze laatste dag van februari in het Limburgse Meijel.
Vol goede moed vertrokken we, de 6 jonge mannen van Longa versterkt met Sofie klein Gunnewiek en hun begeleiders, naar het Brabantse Middelbeers. Daar aangekomen konden we, tijdens de eerste speelronde van het toernooi, alle andere teams uit onze poule in actie zien. De conclusie was: eerste of tweede in de poule wordt moeilijk, maar een derde plek en daarmee de kruisfinale, dat moet kunnen. Zo begonnen we aan de eerste wedstrijd tegen Cito. De eerste set werd met goed spel en overtuiging gewonnen. De tweede set kende een gelijk verloop maar helaas gaven we in het laatste deel van de set een ruime voorsprong weg. De tweede wedstrijd was tegen, de latere poule winnaar, Sliedrecht. Mede door de teleurstelling van de verloren set tegen Cito, konden we ons niet op tijd opladen voor een goede prestatie en ging deze wedstrijd kansloos verloren. De derde wedstrijd was tegen het eveneens zeer sterke Fusion. In deze wedstrijd boden we bijzonder goed partij tegen het team waarin een aantal spelers stonden, die in de competitie in het eerste team van Fusion spelen, dat uitkomt tegen ons eigen heren 1. Het krachtsverschil was te groot en zo ging ook deze wedstrijd verloren. Toch was er nog steeds zicht op de derde plek. De uitslag van de wedstrijd tussen Cito en ODI, onze laatste tegenstander, was dus van groot belang. Deze wedstrijd werd met 2-0 gewonnen door Cito. Hierdoor kwam Cito op 3 punten, een score die ook voor ons nog mogelijk was met de wedstrijd tegen ODI voor de boeg. Tijd voor de rekenmeesters en het wedstrijdreglement. Dit leidde tot de volgende conclusie: bij een gelijke stand geldt het onderlinge resultaat. Is dat ook gelijk dat geldt het onderlinge resultaat in wedstrijdpunten. In deze regel schuilde ons Waterloo. Het onderlinge resultaat in wedstrijdpunten tussen Cito en ons, was één punt in het voordeel van Cito. Dit maakte dat de wedstrijd tegen ODI er niet meer toe deed. Toch wilden we dit toernooi goed afsluiten, dus gingen er nog een keer voor, met als resultaat een duidelijke 2-0 voor ons.
Met twaalf speelsters, coach, assistent coach en vier auto's volgeladen zijn Meisjes C om half acht vertrokken naar Nijmegen. Longa'59 was tezamen met TSL/Activia, Tornado en Sudosa-Destro in poule 2 ingedeeld. De indeling voor ons was vrij gunstig, namelijk de wedstrijden waren om 10.00, 12.00 en 14.00 uur gepland en een evt. kruisfinale zou dan om 16.00 uur kunnen plaats vinden. Onze eerste wedstrijd, tegen TSL/Activia, verliep zeer hoopvol. De meiden hadden er echt zin in. De eerste set werd met 25-19 en de tweede met 25-20 gewonnen. Zo die twee punten waren alvast binnen. Onze volgende tegenstander, TORNADO, moest na ons spelen en zodoende konden we alvast hun verrichtingen bekijken. We waren het er al gauw over eens dat zij echt wel wat 'in huis' hadden en we een sterke tegenstander konden verwachten. En in de praktijk bleek dat ook zo. De eerste set verloren we 25-13. Hierbij dient wel de opmerking geplaatst te worden dat Romy, één van onze spelverdelers, een enkelblessure opliep. Helaas voor haar einde toernooi. Toch ondanks deze handicap werd de tweede set, met Diede op haar plaats, met een minimaal verschil: 25-23 verloren. De derde wedstrijd moest sowieso gewonnen worden wilden we nog kans maken op de kruisfinales. Maar helaas met een gelijkspel tegen SUDOSA, eerste set verliezen met 25-16 en de tweede set winnen met 22-25, stonden we gelijk. Echter door een lager set-gemiddelde, kwamen we zeven punten tekort om de kruisfinale te spelen. Ondanks deze teleurstelling was het een fijn toernooi met goede en sportieve tegenstanders en niet te vergeten onze aanmoedigende supporters. Onze spelersgroep bestond uit: Maren Eppingbroek, Carlein Bonsen, Lynn Huinink, Diede Hoenderboom, Bo Nijhuis, Romy Buevink, Tess Hofland, Jessie Kemperman, Marloes Beerten, Laure Snijders, Chantal Hulshof en aanvoerder Willemijn Graven. Coach Jos Roemers en Ass. coach Carla Bonsen, telster Ingrid Hulshof.
De meiden met de D leeftijd onder leiding van coach Mario Rotter moest naar Tubbergen en was ingedeeld bij Piet Zoomers, Krekkers en Havoc uit Haps. Vol enthousiasme begonnen de meiden om 11.00 uur aan hun eerste wedstrijd tegen Havoc. Beide teams begonnen erg gespannen en na een gelijk opgaande strijd won Longa de eerste set met 25-20. Longa begon de tweede set met een 3-0 achterstand maar wist deze om te buigen in een 4-3 voorsprong. Ook deze set ging gelijk op maar helaas verloor Longa met 25-19. Dit was jammer omdat het onderling resultaat voor Havoc beter was met 1 punt.
De tweede wedstrijd was tegen Dynamo uit Apeldoorn. Dit team was de gedoodverfde poule winnaar. Dynamo weet ieder jaar een zeer sterk team op de been te brengen. De wedstrijd ging dan ook verloren met 2-0. Dit verlies was ingecalculeerd en het zou nu wel heel lastig worden om de kruisfinales te halen. Het team van Havoc had echter ook in hun tweede wedstrijd tegen Krekkers verkeerd doorgedraaid. Zowel tegen Longa als tegen Krekers lieten zij hun beste speelster continu op links voor staan. Na aandringen bij de wedstrijdleiding werd er contact opgenomen met de Nevobo om dit te bespreken. De Nevobo gaf aan dat vanaf dit moment Havoc door moest draaien. Mario tekende daar echter bezwaar tegen aan. De wedstrijd Longa Havoc zou volgens hem overgespeeld moeten worden omdat Havoc hier duidelijk voordeel uit had behaald. Na nogmaals contact tussen Nevobo en Mario werd besloten het team te diskwalificeren. Vervelend voor de meiden van Havoc maar voor Longa bood het weer nieuwe mogelijkheden. De laatste wedstrijd tegen Krekkers moest in het voordeel van Longa beslist worden. De eerste set was zeer spannend en ging gelijk op tot 20-20. Longa drukte door en wist de set te winnen met 25-22. De tweede set moest Longa minimaal 23 punten halen om in de kruisfinales te komen. De set was een thriller, Longa kwam met 16-20 achter. Het meegereisde publiek had een trommel van Orion kunnen lenen en moedigde het team fanatiek aan. Na een time out van Mario wisten de meiden de achterstand om te buigen in een voorsprong. De set werd met 25-23 gewonnen.
De tegenstander in de kruisfinales was VCV uit Varsseveld. Qua lengte was het team van VCV ruim in het voordeel, gemiddeld waren deze meiden wel een kop groter dan onze meiden. Dit lengteverschil kon niet gecompenseerd worden met vechtlust, de wedstrijd ging verloren met 2-0. De meiden, Tara Visser, Carmen Wessels, Louisa Rötter, Fleur Schuurman, Kato klein Gunnewiek, Nynke Steentjes, coach Mario Rötter en ass. coach Bart Manschot kunnen terugzien op een zeer geslaagde dag en er is weer een klein stapje voorwaarts gezet ten opzichte van vorig jaar.